Doe normaal!
Ziek? Is het echt? Is het ernstig? Hoe ziek? Te ziek? Niet ziek genoeg?
Doe normaal. Serieus.
Kijk dit vind ik nou een mooi voorbeeld: ik luisterde vorige week naar een leidinggevende in gesprek met een medewerker die midden in een zwaar behandeltraject zit. Ze is heel ernstig ziek. Heeft geen goede prognose. Alles is onzeker.
En toch is zij blijven werken en is zij op dit moment gemiddeld twee ochtenden per week op kantoor.
Niet volledig.
En zeker niet zoals vroeger.
Maar ze doet bepaalde werkzaamheden, met plezier en voldoening.
Dat is zeker niet voor iedereen mogelijk, begrijp me goed.
Maar het lukt ook zeker niet door als leidinggevende te blijven twijfelen, door zelf in te vullen wat de ziekte betekent, en ook niet door een protocol strak te volgen.
Maar wel door te begrijpen wat wenselijk is.
Het verschil
Met vragen als:
“Wat zou jou nu helpen? Waar krijg je energie van? Wat kunnen we voor je betekenen? En hoe zorgen we dat jij onderdeel blijft van het team?”
Dat maakte in dit geval echt het verschil.
Deze leidinggevende bleef in contact. Bleef haar horen en aanvoelen.
Oprecht geïnteresseerd en met de intentie haar optimaal te ondersteunen en haar te blijven betrekken.
Hij gaf haar helderheid, vertrouwen en ruimte. En niet te vergeten: hij betrok het team, zodat het een gezamenlijke verantwoordelijkheid werd.
En dit zei de medewerker:
“Ik heb hier een heerlijk warm bad. We werken, praten en lachen. Mijn professionele mening doet er toe. Ik voel me hier niet een zieke, maar een waardevol mens.
En ik heb er veel aan, juist nu, om een werkritme te hebben en een aantal uren in de week niet met ziekte bezig te zijn.”
En we weten: mensen die zich veilig, verbonden en waardevol voelen, blijven binnen hun mogelijkheden inzetbaar.
Doe normaal
We maken verzuim vaak te ingewikkeld.
Zwart-wit. Vol twijfels en onuitgesproken vragen.
We praten over procedures en regels, percentages, plannen en interventies.
Maar inzetbaarheid houdt zich niet aan wetten en is grotendeels van de relatie afhankelijk.
Ziekte begrenst mogelijkerwijs de belastbaarheid.
Maar gebrek aan verbinding en waardering vergroot uitval.
Dus als je spreekt over verzuim in je team, wat betekent dat dan?
Dat al die uitgevallen mensen niets kunnen of niet willen?
Of dat het gesprek niet goed genoeg gevoerd wordt?
Dat je onvoldoende mogelijkheden biedt of niet flexibel genoeg bent?
Of weet je het eigenlijk niet?
Het is vaak eenvoudiger dan je denkt.
– Zie de mens
– Hoor zijn verhaal
– Begrijp wat hij nodig heeft
Doe normaal en blijf de medewerker als een volwassene en volwaardig teamlid behandelen.
Gretha Braakhekke | expert verzuimpreventie | specialist duurzame inzetbaarheid | trainer effectieve verzuimgesprekken